at his rare of all rarest

Eddie Condon (1905–1973) was een Amerikaanse jazzgitarist en bandleider, een spilfiguur in de Chicago- en dixielandtraditie die in New York gestalte kreeg. Hij stond bekend om kleinschalige bezettingen, strak vierkwarts-swingtime en collectieve improvisatie, vaak in een informele jamsessie-setting. At His Rare of All Rarest is, afgaand op de titel, opgezet als een verzameling zeldzame of moeilijk vindbare opnamen rond Condon; zonder nadere credits blijft de precieze herkomst en periode van het materiaal onduidelijk. De muziek draait om samenspel tussen de frontlinie en een compacte ritmesectie, met korte, functionele solo’s en een constante drive. Voor luisteraars die Condon vooral kennen van reguliere studioplaten plaatst zo’n uitgave zijn rol als organisator en aanjager van het Chicago-geluid in breder perspectief.